Daniel Halicki (1201-1264) – król halicko-wołyński, syn Romana Mścisławowicza, z halickiej gałęzi dynastii Rurykowiczów, po babce prawnuk Bolesława Krzywoustego.
genealogia halicka
Hałko vel Gałko (Galkus) herbu Szaława Już około 1300 roku znani byli na Rusi. Wsławieni dokonaniami rycerskimi. Następnie osiedlili się w województwach mścisławskim i wileńskim (przede wszystki w powiatach oszmiańskim, zawilejskim i koweńskim). W 1801 r. uznani zostali za rodowitą i starożytną szlachtę szlachtę polską
(SPAL, f.391,z.1, nr992, s. 107-114).

Halka v. Halko h. Szaława. Dawna ruska rodzina, od której między innymi wywodzą się Ledóchowscy. Sienko podpisał Konfederację szlachty czerwonoruskiej 1464 r. Stanisław otrzymał konsens królewski na wykuop wsi Łowicza 1515. (Metr. Kor.) Rafał, dziedzic dóbr Mitolin 1558 r. (Conv.Piotrk.) Stanisław, dziedzic Olszanicy i Nowosielce, w pow. Lwowskim 1578r. (Księgi poborowe). Florian-Antoni , pisarz grodzki oszmiański, ożeniony z Anną Wojno, starościanką dzisneńską 1754 r. Józej, syn Krzysztofa, sprzedał 1779 r. dobra Hrynkowszczyzna, w pow. Oszmiańskim. Mikołaj, syn Józefa, krajczy oszmiański 1781-1794 r. Grzegorz, Nicetes i Andrzej, synowie Eliasza, wnukowie Jana, wylegitymowani w Galicji 1809 r. Józef-Wiktor zapisany do ksiąg szlachty gub. Wileńskiej 1800 r. Florian, syn Tadeusza, deputat sądów pow. Święciańskiego 1840 r.
( Seweryn Uruski, Rodzina- Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa, Sład Główny Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1908.)

Halka, h. Szaława, dóm starożytny na Rusi, którego przodek Piotr hetmanił wojsku ruskiemu do Polski w roku 1300.
Rafał Halka z Romanowa, pochowany we Lwowie r. 1571; Stanisław, ostatni z tego domu w kościele O.O Dominikanów roku 1600.
( Hipolit Stupnicki, Herbarz Polski, Oksza, Wrocław 1998)

Halka h.Saława na Rusi. Piotr Halka hetman wojska Ruskiego, z Rosją wpadłszy do Polski, Sandomierski kraj spustoszyli, i w Kończynie zamek drewniany spalili: zebrali się na nich Sandomierzanie, u Lublina z niemi się potkali , i lubo naszych daleko mniej było, Rusi więcej, bo i Litwę i Tatarów na pomoc sobie zwabili, przecież ich porazili, drugich którzy salwując życie, do Lublina byli uciekli, gdy Polacy oblegli, tak ich głodem wymorzyli, że się poddać musieli, działo się to w roku 1300. Biel. Fol. 205. Rafał Halka z Romanowa pochowany we Lwowie 1571. Stanisław ostatni z tej familii w kościele O.O Dominikanów złożony po śmierci 1600, jako Okolski pisze, atoli dom Świrskich , że się z Romanowa pisze, tak jak i Alkowie, znać że jednęż dzielnicę z niemi mają. Halko Alexander 1700 w Litwie.
(Kasper Ciesielski, Herbarz Polski, Lipsk, Nakładem i Drukiem Breitkopfa i Hertela, 1839)

Chalkowski h,Szaława. Byli na Białej Rusi, pisano ich także Halkowski; pochodzą od dawnej rodziny Halka v. Halko, byli tedy jednego pochodzenia z Ledóchowskimi. Jan z wojew. Mścisławskiem podpisał elekcję 1632r.
(Seweryn Uruski, Rodzina- Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa, Sład Główny Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1908)

Alkiewicz h.Szaława Z Litwy przenieśli się do Wielkopolski, z nich Aleksander, dziedzic dóbr Kościanki w wojew. Poznańskiem 1714 r. Franciszek Ksawery, kapitan wojsk pruskich, wziąwszy dymisję, osiedli się w Wielkopolsce i nabył majątki Neudorf, Oseht i Eichberg; zostawił ośmiu synów, którzy prawie wszyscy służyli w wojsku pruskiem; z tej familii Franciszek Aleksander, oficer dragonów pruskich 1831r.
(Seweryn Uruski, Rodzina- Herbarz Szlachty Polskiej, Warszawa, Sład Główny Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1908)

Mieczysław Halke Ledóchowski (ur. 29 października 1822, zm. 22 lipca 1902) – prymas Polski, wygnany z Gniezna i Polski przez rząd pruski, począwszy od 1892 roku przez 10 lat pełnił urząd prefekta Kongregacji Rozkrzewiania Wiary.