Szaława- Salava

W niebieskim polu duży złoty pierścień, w środku trzy złote krzyże, na hełmie uzbrojona ręka. Pieczętują się nim: Alkiewicz, Halka, Jakuszewski wojew. Bracławskie, Prusy 1600. Kuczyński wojew. Ruskie 1464, Ledóchowski Wołyń 1400 są gałęzią Halki i używają tego przydomku, otrzymali w roku 1800 austriacki tytuł hrabiowski. Łebiński, Prusy 1670, także Lebiński; są gałęzią Halki i używają przydomka Halka, Halk. Łopata, wojew. Ruskie 1630. Nawrotyński. Romanowski, wojew. Lwowskie 1454, jednego pochodzenia ze Swirskimi. Skoryna. Strzyż. Swirski, wojew. Ruskie, ziemia hełmska, Kujawy 1454, są gałęzią Halka, jednego pochodzenia z Ledóchowskimi, z Strzyżami i Romanowskimi.
(Źródło: Zbigniew Leszczyc , Herby Szlachty Polskiej, Faksymile pierwodruku, Ossolineum 1995)

Historia

Protoplastą rodu jest mityczny rycerz Halka, towarzysz księcia Ruryka, najeźdźcy i zarazem twórcy państwa Kijowskiego ((Waregowie – 862 r.)
Rycerz ten założył gród na gołogórzu, które to dało nazwę rodowi -z ruskiego „halica/galica”- oznacza „gołogórze, bezleśne wzgórze”.

Potomek Warega, nie znany z imienia kolejny rycerz Halka, krewny księcia kijowskiego Włodzimierza Wielkiego (twórcy potęgi Rusi Kijowskiej), w roku 975 wysłany został do Konstantynopola, aby tam rozeznać się, czy religia chrześcijańska może być przydatna w budowaniu potęgi Rusi.
Misja rycerza w szerzeniu chrześcijaństwa na Rusi, mimo wielu przeciwności, powiodła się i książę Włodzimierz Wielki w latach 988-989 przyjął z Bizancjum chrześcijaństwo jako religię państwową (Chrzest Rusi).

Za waleczność i postawę wierną Bogu książę Włodzimierz nadał mu herb z trzema krzyżami w tarczy pod nazwą „Szaława”, jako znamię wyróżniające Halkę spośród pogańskich rycerzy. W herbie, w złotym kole na błękitnym polu, widnieją ułożone w trójkąt trzy złote krzyże; nad tarczą hełm i wzniesiona ręka z mieczem.